Reactie vanuit New Campama, Gambia

29 augustus 2008

Anna Bouman van New Campama heeft voor ons haar ervaringen met de groep vrijwilligers mooi op papier gezet. Hieronder leest u haar reactie:

"Wat heb ik er naar uitgekeken! Na het voorbereidend bezoek van Wilma in februari, waarin al het hout werd uitgezocht, allerlei winkeltjes waren bekeken waar we spijkers ,schroeven, schuurpapier en wat al niet zouden kunnen vinden, begon het aftellen!"Even" terug naar Nederland en eind juni weer richting Gambia om nog het e.e.a. voor te bereiden.

En dan is de dag daar...richting vliegveld met 2 auto’s, De meeste leerlingen dragen een knaloranje hoed met hun naam en het embleem van de vliegende meubelmakers. Het hele grondpersoneel wil natuurlijk die hoed hebben. We proppen ze allemaal in de auto’s en richting Kerr Serign, onze thuisbasis voor de komende drie weken. Het leger heeft een grote gloednieuwe tent neergezet. Van links naar rechts touwen gespannen voor de muskietennetten. Ziet er goed uit, maar helaas lekt op de naden op de momenten dat het hoost van de regent. Niet getreurd, want de leerlingen hangen gewoon een parapluutje boven hun veldbed.

Wat hebben ze hard gewerkt, elke morgen naar 3 verschillende plaatsen om te zagen, boren, schuren. Er moeten tenslotte 90 bedden voor Capama gemaakt worden. Plus de rest!!! En aan het eind van de middag vies, nat, bezweet en moe, even een biertje en dan naar zwembad of strand. Ook andere versnaperingen, vooral klaargemaakt door Sebas,niks mis mee.! Op mijn netvlies staan,ondanks alle lol en gezelligheid ook de waslijnen vol kleding, overal natte sokken en schoenen. Overal lichamen.die een droog plekje zoeken. Tjeetje, wat was het nat.!

Er is ook een excursie gepland en ik mag mee...Ik heb er van genoten.naar Jinack ,Njawara,en Jang Jang Boure. Allemaal in een busje gepropt en veel gelachen. Al die verschillende mensen... de te grote slippers van El, het snurken van Jacco, de meiden Jacqueline, Manon en Danielle, altijd mooi en nooit zonder make up, Hilde en Nana ‘’zeg maar’’, de steeds lievere Richard, regelende Irene en sjouwende Mark, Wilma met altijd haar blik op de klok, de relativerende Gerco, de relaxte Marijn en de 2 N-en Niels en Nathalie, ook relaxed! En kunstenaar Peter en zijn bruid Stephanie. Allemaal hebben ze Campama omarmd.en keihard gewerkt. Petje af!!!

The days after : Nu is alles weer op zijn plaats, tent weg, alle waslijnen weg en helaas ook mijn leuke, lieve leerlingen. Ook jullie hoeden…en kleding. Die worden nu gedragen door de bewoners van Campama.!! Ik heb jullie (m.u.v. de eerste dagen) gemist. Wanneer komen jullie weer???

Ik ben er klaar voor!.....

Lieve groet,

Anna

Stichting Vliegende Meubelmakers